وقتی که نیستی و قافیه ها تنگ می شود
حتی هوای سینه ی من سنگ می شود
سنگی درون سینه ی من می تپد، قبول!
این سنگ هم برای تو دلتنگ می شود
وقتی میان آتش و وقتی میان خون...
خورشید هم به نام تو در جنگ می شود
بی تو تمام نیمه ی پنهان ماه هم
در کوچه های شب زده بی رنگ می شود...
بین "من و تو" فاصله یک حرف " واو "بود
حالا، همیشه فاصله فرسنگ می شود
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم خرداد 1385ساعت 20 توسط morteza azizian
|