پر می کشد کبوتر من تا به جای تو
با بازهای مرده قدم هی قدم قدم
نزدیک تر، شبیه کسی که برای تو
حتی تمام زندگی من، برای من
بانو! زیاد بوده از سر من :با صدای تو
تنها سکوت ارزش گفتن نداشت که
با دست های خسته، نشد پا به پای تو
تا آمدم که دوسـ... تو رفتی و ... داشتم
من شک! نه فکر می کنم این که خدای تو
ماهیتا وجود مقدم نداشته
یا ابتدای گفتن " کن" شد فدای تو
***
در سطر بعد، جای تو خالیست در غزل
پس من سه نقطه می کشم از ابتدای تو
...........................................................
...........................................................
شاعر میان سطر نهم گریه می کند
باران... سکوت...اشک ... غزل .... انتهای تو